ภาษาดัตช์ ( Nederlands ) เป็น กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตก ที่มีคนพูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 23 ล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน ประเทศเนเธอร์แลนด์ และ เบลเยียม ภาษาดัตช์เป็นภาษาราชการในประเทศเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม ประเทศซูรินาม และดินแดนโพ้นทะเลของเนเธอร์แลนด์ในแถบ แคริบเบียน อันได้แก่ อารูบา ซินต์มาร์เติน และ กือราเซา ภาษาดัตช์มีความใกล้เคียงมากที่สุดกับ ภาษาอาฟรีกานส์ ซึ่งเป็นภาษาที่มีที่มาจากภาษาดัตช์ใน ประเทศแอฟริกาใต้ ในศตวรรษที่ 17 และ ภาษาเยอรมันต่ำ ในประเทศเยอรมนีตอนเหนือ
คำว่า “ ดัตช์ ” ( Dutch ) เป็นคำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษที่หมายถึง ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นคำที่มีรากศัพท์เดียวกับคำภาษาเยอรมันว่า “ ด็อยทช์ ” ( deutsch ) และคำภาษาดัตช์ “ เดาท์ซ ” ( duits ) ซึ่งในปัจจุบันเป็นคำคุณศัพท์ที่หมายถึง ประเทศเยอรมนี คำนี้มีที่มาจากรากศัพท์ในภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิมว่า *þeudō ซึ่งหมายถึงกลุ่มชน ในยุคกลาง คำนี้ได้กลายมาเป็นคำเรียกแทนชนชาติและภาษาของตนเองในภาษาเจอร์แมนิกตะวันตกต่างๆ เช่น diutsch ในภาษาเยอรมันสูงยุคกลาง และ duutsc หรือ dietsc ในภาษาดัตช์ยุคกลาง โดยมีความหมายในลักษณะ “ ภาษาของประชา ” ที่ไม่ใช่ภาษาละติน ในภาษาอังกฤษสมัยศตวรรษที่ 15-16 คำว่า Dutch ในภาษาอังกฤษยังคงมีความหมายถึง “ เยอรมัน ” ในความหมายอย่างกว้าง ( ที่รวมถึงเนเธอร์แลนด์ ) ก่อนที่จะมีความหมายเจาะจงถึงเนเธอร์แลนด์หลังจากที่ สาธารณรัฐดัตช์ กลายเป็นรัฐเอกราช [ 1 ] คำเรียกภาษาดัตช์ในภาษาดัตช์ในปัจจุบันคือ “ เนเดอร์ลันดส์ ” ( Nederlands ) ในประเทศเบลเยียมบางครั้งจะเรียกภาษาดัตช์ที่ใช้ใน แฟลนเดอส์ ว่า “ ฟลามส์ ” ( Vlaams ; ภาษาเฟลมิช )

ภาษาดัตช์มาตรฐานมี หน่วยเสียง พยัญชนะดังต่อไปนี้ [ 2 ] [ 3 ] เสียงหยุด เพดานอ่อน ก้อง /g/ เป็นหน่วยเสียงที่มีใช้เฉพาะในคำยืมจากภาษาต่างประเทศ เช่น goal หรือเป็น หน่วยเสียงย่อย ของเสียงไม่ก้อง /k/ หากว่าอยู่ติดกับเสียงพยัญชนะก้องอื่น เช่น zakdoek [ zɑgduk ] ( ผ้าเช็ดหน้า ) [ 3 ] :7 เสียง /s, z, t/ หากว่าอยู่หน้าเสียง /j/ แล้ว จะกลายเป็นเสียงเพดานแข็ง [ ʃ, ʒ, c ] ตามลำดับ เสียงเหล่านี้อาจมีปรากฎในลักษณะหน่วยเสียงในคำยืมเช่นกัน เช่น chique [ ʃik ] และ jury [ ʒyri ] โดยสามารถวิเคราะห์ในเชิงสัทวิทยาได้ว่าเป็นหน่วยเสียงเดียวกับเสียงควบ /sj/ และ /zj/ ตามลำดับ [ 3 ] :7 เสียงพยัญชนะระเบิด ไม่ก้อง ในภาษาดัตช์ /p, thyroxine, k/ ในภาษาดัตช์มีลักษณะเป็น เสียงไม่พ่นลม ( เสียงสิถิล ) [ 2 ] ภาษาดัตช์ลดเสียงก้อง ( devoicing ) ของเสียงพยัญชนะสุดท้ายของคำ เช่น หน่วยเสียง /d/ และ /z/ จะออกเสียงเป็น [ metric ton ] และ [ s ] ตามลำดับ การลดเสียงก้องนี้สามารถสังเกตได้โดยการเปรียบเทียบการออกเสียงรูปเอกพจน์และพหูพจน์ของหน่วยศัพท์เดียวกัน เช่น hui z en ( บ้าน ) ในรูปพหูพจน์ เอกพจน์กลายเป็น hui s เช่นเดียวกับ duet v en ( นกพิราบ ) เอกพจน์กลายเป็น duet f ในกรณีอื่นๆ โดยเฉพาะ p/b และ d/t แม้จะคงรูปพยัญชนะในเอกพจน์แต่ก็ยังมีการลดเสียงก้องเหมือนเดิม อาทิ baar d en ( เครา ) รูปเอกพจน์คือ baar d แต่อ่านเหมือน baart หรืออีกตัวอย่างหนึ่ง rhode island bb en ( ซี่โครง ) รูปเอกพจน์คือ rhode island b แต่อ่านเหมือน rip บ่อยครั้งที่พยัญชนะต้นของคำถัดไปก็ถูกลดเสียงก้องไปด้วย เช่น heated vee ( วัวควาย ) ออกเสียงเป็น / ( hydrogen ) ətfe/ การลดเสียงก้องในกรณีเช่นนี้ถือว่าเป็นเรื่องร้ายแรงในบางภูมิภาค ( อาทิ อัมสเตอดัม, ฟรีสลันด์ ) ที่ซึ่งหน่วยเสียง /v/, /z/ และ /ɣ/ กำลังจะสูญหาย ในทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์ หน่วยเสียงเหล่านี้ยังคงออกเสียงได้อย่างถูกต้องในตำแหน่งกึ่งกลางของคำ
ภาษาดัตช์มีหน่วยเสียงสระเดี่ยวดังต่อไปนี้ [ 3 ] :4

  หน้า กลาง หลัง
ปากไม่ห่อ ปากห่อ
คลาย เกร็ง คลาย เกร็ง คลาย เกร็ง
ปิด ɪ iodine ɵ yttrium ( ʊ) u
ระดับกลาง ɛ

øː ə ɔ
เปิด ɑ

ภาษาดัตช์มีหน่วยเสียงสระประสมสามหน่วย ได้แก่ /ɛi/, /œy/ และ /ɔu/ [ 3 ] :4
ภาษาดัตช์เป็นภาษาที่ออกเสียงเน้นหนัก ( stress ) บนตำแหน่งของคำ การเน้นหนักสามารถปรากฏได้ทุกแห่งในคำคำหนึ่ง แต่โดยปกติแล้วจะเน้นที่ต้นคำ ในคำประสมก็มักจะมีการเน้นระดับรองอยู่ด้วย มีเพียงบางกรณีเท่านั้นที่การเน้นหนักใช้แยกแยะความแตกต่างของความหมาย ตัวอย่างเช่น vóórkomen ( ปรากฏ ) และ voorkómen ( ป้องกัน ) การใส่เครื่องหมายเน้นหนัก ( ´ ) ในภาษาดัตช์นั้นไม่จำเป็นต้องกระทำ ไม่ได้เป็นข้อปฏิบัติ แต่บางครั้งก็แนะนำให้ใช้
โครงสร้างพยางค์โดยทั่วไปของภาษาดัตช์คือ ( C ) ( C ) ( C ) V ( C ) ( C ) ( C ) ( C ) หมายความว่าสามารถมีพยัญชนะต้นได้ 3 ตัวเหมือนภาษาอังกฤษ เช่น str aat ( ถนน ) และมีพยัญชนะสะกดได้ 4 ตัว เช่น he rfst ( ฤดูใบไม้ร่วง ) interessa ntst ( น่าสนใจที่สุด ) ซึ่งส่วนใหญ่เป็น คำวิเศษณ์ รูปขั้นกว่าหรือขั้นสุด จำนวนพยัญชนะที่มากที่สุดในหนึ่งคำพบได้ในคำว่า systemic lupus erythematosus chtstschr ijvend ( งานเขียนที่แย่ที่สุด ) ซึ่งมีพยัญชนะติดกัน 9 ตัว ตามทฤษฎีจะมีเพียง 7 หน่วยเสียง เนื่องจาก ch ใช้แทนหน่วยเสียงเสียงเดียว แต่การพูดโดยทั่วไปอาจลดลงเหลือเพียง 5-6 หน่วยเสียง
ภาษาดัตช์เขียนด้วย อักษรละติน มาตรฐาน 26 ตัว แต่มี ทวิอักษร ij ที่ถือว่าเป็นตัวอักษรตัวหนึ่ง ตัวพิมพ์เล็ก a – bel – c – d – east – degree fahrenheit – gravitational constant – hydrogen – i – joule – potassium – liter – thousand – n – o – p – q – r – south – deoxythymidine monophosphate – u – volt – west – x – y – ( ij ) – omega ตัวพิมพ์ใหญ่ A – B – C – D – einsteinium – F – G – H – I – J – K – L – M – N – O – P – Q – R – S – T – U – V – W – X – Y – ( IJ ) – z สระในภาษาดัตช์มี 5 ตัว คือ a – einsteinium – one – o – u ซึ่งถ้าหากพิจารณารวมตัวอักษร ij ซึ่งเป็นได้ทั้งพยัญชนะและสระ ด้วยแล้ว จะมีสระรวมเป็น 6 ตัว ตัวอักษร Q จะพบในคำที่ยืมมาจากภาษาต่างประเทศเท่านั้น และเช่นกัน อักษร X และ Y ส่วนมากจะใช้ในคำที่ยืมมา แต่ก็มีบ้างที่ใช้ในชื่อหรือคำเก่า ๆ เช่น hypnose ( แปลว่า hypnosis ในภาษาอังกฤษ ) ตัวอักษร E เป็นตัวอักษรที่ใช้มากที่สุดในภาษาดัตช์ โดยเฉพาะหน้าที่เป็นสระ ส่วนตัวอักษรที่ใช้น้อยที่สุด ได้แก่ ตัวอักษร Q, X, และ Y
การเขียน ij ติดกันมีลักษณะคล้าย ÿ อักษร ij ( /ɛi/ แอย ) เป็นตัวที่ค่อนข้างจะเป็นปัญหา โรงเรียนประถม หลายแห่งสอนให้นักเรียนท่อง x ij z แทนที่จะเป็น x y z และเรียกอักษร y ว่า “ Griekse yttrium ” ( หมายถึง “ y กรีก ” ) อักษร ij ไม่ใช่เป็นการนำ one และ joule มารวมกัน อย่างไรก็ตามใน พจนานุกรม จะพบตัวอักษร ij อยู่ระหว่าง ih กับ ik ส่วนใน สมุดโทรศัพท์ จะพบว่าอักษร ij จะอยู่แทนที่ตัวอักษร y เลย ( เพราะว่านามสกุลหลายชื่อไม่มีมาตรฐานในการสะกด เช่น Bruijn อาจสะกดได้เป็น Bruyn ) ในการขึ้นต้นประโยคที่มี IJ เป็นตัวอักษรตัวแรก เช่น ijs ( น้ำแข็ง ) ให้เขียนตัว one และ j เป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งสอง คือ IJs เพราะถือว่า ij คืออักษรตัวหนึ่ง อย่างไรก็ตามในภาษาถิ่นบางแห่งพิจารณา ij เป็นสระประสมเสียงเดียว ( ตัว i กับ j ควบกัน ) ทำให้เมื่อขึ้นต้นประโยคจะเขียน Ijs แทน IJs อักษร ij ในการเขียนด้วยลายมือจะปรากฏคล้ายอักษร ÿ ส่วน ยูนิโคด มี ทวิอักษร แบบตัวเดียวคือ IJ ( U+0132 ) และ ij ( U+0133 )

  1. “Dutch”. Oxford English Dictionary Online. Oxford University Press. 2019.

  2. 2.0 2.1Mees, Inger; Collins, Beverley (1982). “A phonetic description of the consonant system of Standard Dutch (ABN)”. Journal of the International Phonetic Association. 12 (1): 2–12. doi:10.1017/S0025100300002358.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4Booij, Geert (1995). The Phonology of Dutch. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-823869-0.

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น